Menderes Akdağ

Menderes Akdağ

ABD’DE SİYAHÎLERİN ALDATILMASI

Amerika’da 19. yüzyıl son yarısında 13. Federal(ulusal) yasa değişikliğiyle kölelik kaldırılır. Yeni sürece yeniden yapılanma denir. Ancak durum kâğıt üzerinde kalan yasa şeklindedir. Yasa çıkmasına rağmen azledilmiş köle cinayetleri hemen her gün gazete manşetlerindedir. Kendi sanayileri için ucuz işgücü temini peşinde olan ve bunu köleliği kaldırarak güney eyaletlerindeki tarımda çalışan kölelere özgürlük vererek yapmaya çalışan kuzey kanat vardır. Kuzeyliler güneylilerle savaşa tutuşur. Bu, Amerikan iç savaşıdır. Savaşı güneyliler kaybeder. Hal böyleyken Güneyliler siyahîleri tekrar köleleştirmek için güç hala kullanmaktadır. Cumhuriyetçi Partideki kölelik karşıtı kimi liderler, Kongre’ye senatör ve temsilcilerin sadece beyazların oylarıyla belirlenmesini reddetmesi çağrısında bulunur. Onlar, “radikal cumhuriyetçi” olarak adlandırılır. Nasıl köleliğin kaldırılması için tavır aldılarsa aynen böyle de şimdi onlar azledilmiş köleler için vatandaşlık haklarının tamamını talep etmektedir. Kongre, Güney Eyaletlerinde neler olup bittiğini anlamak, yeniden yapılanma sürecinde yeni plan ve politikalar yürütebilme adına 15 kişilik bir komisyon kurar. Güneyden, siyahî ve beyaz pek çok tanık Washington’a çağrılır. Tanıklar, güneyli pek çok beyazın hala birlikten nefret ettiğini; siyahlara karşı kölelik döneminden daha çok kin duyduklarını anlatır. Federal ordunun siyahları korumak; beyazların oluşturduğu terörü bitirmesi için güneyde kalması gerektiğini söylerler. Komisyon bütün delilleri toplar. Başkan’ın güney eyaletlerini tekrar kazanma için ortaya koyduğu politikalarda korkunç derecede hata yaptığına karar verir. 1866 seçimlerinde pek çok kuzeyli seçmen Başkan’la aynı görüşte olmadığını ortaya koyar. Seçimlerde daha fazla radikal Cumhuriyetçi Senato ve Temsilciler Meclisi’ne girer. Radikaller kendi programlarını uygulamaya koymak için yeterli oy gücüne sahiptir. Kongre, Başkan’ın yetkilerini kısıtlayan kanunlar çıkartarak Yeniden Yapılanma Sürecini üslenir. Başkanın güney eyaletlerinde yapmak istedikleri konusunda başkan frenlemektedir. Kongre, medeni hakların siyahîler için yok sayılmasını suç kabul eder. Yapılan 14. anayasal değişiklikle Amerikan vatandaşı siyahîlerin kanunlar önünde eşit olduğu ilan edilir. Kongrenin niyeti vatandaşlık haklarını veya medeni hakları anayasal bir hak haline getirmektir. Bu şekilde sorunlar ulusal temelde çözülebilir. Haddizatında kuzey eyaletleri de siyahların oy kullanmasını ve onlarla kanunlar karşısında eşit olma durumunu reddetmektedir. Kongre, güneyi beş askeri kontrol bölgesine ayırır. Bu durum, barış ve güvenliğin garantisidir. Güneyde seçimlerin yenilenmesi emredilir. Bu sefer siyahlar da oy kullanacaktır. Yeni eyalet yasaları, siyahlara eşit haklar tanıyacak şekilde yazılacaktır. Başkan Johnson, 1868’de önce kendi partisi Cumhuriyetçi Parti’nin desteğini kaybeder. Temsilciler Meclisi ve Senato’da Cumhuriyetçiler Kongre’yi kontrol edebilecek yeterlilikte oya sahiptir. Radikal kararlar içeren Kongre’den geçmiş yasa tasarılarını Başkan imzalamayı ve onları birer yasa haline getirmeyi reddetmektedir. Gelinen noktada Cumhuriyetçiler onu görevden uzaklaştırmanın yollarını aramaktadır. Başkanının suçlanabilecek şekilde yanlış bir şeyler yapması gerekmektedir ki Başkan görevinden uzaklaştırılabilsin. Değilse görevden uzaklaştırma işi yasal olarak mümkün değildir. Johnson, kabinesindeki bir bakanı Senato’nun onayı olmadan görevden alır. Bu durum Johnson karşıtları için onu görevden almak için yeterli bir nedendir. Anayasa’ya göre başkan ancak Senato kararıyla suçlanabilir. Senato bu konuyu görüşmek üzere toplandığında sadece bir oyla Johnson’un suçlanabileceği önerisi reddedilir. Johnson, görevinin geri kalan kısmını her an suçlanabileceği tehdidi altında tamamlar. Başkan’ın gücü kırılır. Radikal Cumhuriyetçiler ve bunların sempatizanları, artık Yeniden Yapılanma sürecini kontrol altına alıp tamamlayabilir. Savaş bittiğinde güney kentleri birer harabeye döner. Tarlalar, mahsuller yakılır; evler yıkılır. Beyaz adamın üçte biri ölür veya yaralanır. Siyah beyaz demeden çok insan evsiz kalır. Daha vahimi insanlar açlıktan kırılmaktadır. Eski köleler için durum daha sıkıntılıdır. Fakat onların çoğu bunu dert etmez. Onlar, olanları özgürlüğün bedeli şeklinde düşünür. Gerçek özgürlük ne yapmak ve nereye gitmek istediğinle ilgilidir. Binlerce siyahî plantasyonları terk eder. Onlar çocukları için daha önce hiç tatmadıkları bir duygu olan kendilerine ait bir evleri olsun istemektedir. Gitmek veya kalmak… Azledilmişlerin istedikleri çok büyüktür. Onlar çalışmalı ve çalıştıkları iş için bir ücret almalıdır. Yiyecek, giyecek ve başlarını sokacak bir çatı onların en temel gereksinimidir. Kendileri ve çocukları için eğitim şarttır. Onlar eski sahiplerine muhtaç olmak istemez. Gelinen nokta beyazlar için yenilgi ve acı bir felakettir. Siyahîlerin umduğu yardım savaş biter bitmez Birleşik Devletler Kongresi’nden gelir. Kongre’den “Azledilmiş Köleler Bürosu” şeklinde anılan bir teşkilatın kurulması için bir tasarı geçer. Bu tasarı Güney eyaletlerini Birleşik Ordu’nun denetimine sokmaktadır. Büro hem siyahîlere hem de beyazlara yiyecek ve ilaç temin eder. Güney eyaletlerinin her birinde eski kölelere iş bulmaya çalışır. Önceden bu insanların emekleri sömürülürdü. Kendileri adına çalıştıklarında karşılığında ellerine geçen bir hiçtir. Aynı zamanda sahipleri onlara bir malmış gibi davranır; onları bir insan gibi değil bir tarım aleti, bir katır gibi görür. Büro, azledilmişler ve onların işverenleri arasındaki sözleşmelerde bazen yardımcı olmaktadır. Adil bir iş ortamı için bu bir zorunluluktur. Antlaşmazlıkların çözümü adına karar vermek için Büro mahkeme kurmaktadır. Büro’nun çok geniş ölçekte kölelere yardım etmesi onun ilk uğraşıdır. Büro, eski köleleri koruyup ileriye doğru hareket etmeleri için onları cesaretlendirmektedir. Azledilmiş köleler tarafından oluşturulmuş köyler Virginia eyaletinin Hampton şehrinin dışındadır. Siyahîler kendi evlerini kendileri inşa etmektedir. Azledilmiş siyahî erkeklerden çoğu Birleşik Ordu için çalışmaktadır. Aylık gelirleriyse 8-10 dolar arasındadır. Topluluğun çalışan üyeleri yaşlı ve hasta insanlar için oluşturulmuş özel bir fona para vermektedir. Özgür siyahîler, düşük ücretli işçi olurlar. Tenlerinin renginden dolayı ayıplanmaktan kurtulamazlar.