BULDOZER FAİK’İN ARDINDAN

Her ölüm erkendir derler,

Yaşınız kaç olursa olsun, her ölüm haberi küçük bir kıyamettir.

Çok değil , 6-7 ay önce yüz yüze tanışmak , doğduğu topraklarda ,Çine Kavşit yaylasında beraber bir sofrada yemekte uzun sohbet etmek nasip olmuştu.

Çineli Faik AKTAR , kendi yaşıtlarının dediği FAYKO.

Yarım asırlık arkadaşı , Atilla KOCADAĞISTANLI aracılığıyla tanıştık.

Gerçi bundan yarım asır önce , Aydın A.Menderes Stadyumunda 70 li yılların başında yeşil sahalardan gıyabında tanışıyorduk.

Siyah beyaz formanın içindeki 11 krampon içinden en golcüsü olarak bildiğim , çocukluğumun topçusu Faik AKTAR ‘ı izlemek bir başka keyifti 50 yıl önce.

Dile kolay yarım asır olmuş, .

Adnan Menderes stadını dolduran binlerce seyirci önünde adeta bir futbol şöleni sunardı Faik.

Futbolseverler , ayağına gelen topla , yerinden fırlar ayağa kalkar , ne zaman gol olacak diye heyecanla beklerdi.

Ya kendi atar, ya da en yakınındakine asist yapar golü attırırdı.

Elbette ardından sahada heyecan yerini , izdihama bırakır, tribünler adıyla inlerdi.

Yıllar sonra bu dev kramponla, bir masada yemek yemek , benim için yarım asır önce ergenlik çağımdaki yıldızla beraber olmak o yıllardaki aynı heyecanı yaşatmıştı.

Anılarının bir kısmını gazeteci dostum KOCADAĞISTANLI ‘dan dinlemiştim ama, kendisinin anlatımıyla yine 70 ‘li yıllara dönmüştük yemek masasında.

Fotoğraflarını çektiğim gibi, birlikte de fotoğraflarda çekilmiştim kendisiyle .

Ama geçtiğimiz 17 Ocak sabahı vefat haberini alınca içimden bir sızı daha koptu.

Çünkü aynı gün babamın da ölüm yıldönümüydü.

Yine de kendi acımı unutup, Çine ye , son görevimizi yapmak üzere, Karakollar köyüne yola düştüm.

Bu kez musalla taşına uzanmış tabutta fotoğrafını çekmek çok acıttı içimi.

Tıpkı 32 yıl önce kaybettiğim babam gibi üzüldüm, çaresizlik içinde suskun kaldım. ..!

Tabutuna serilen siyah beyaz Aydınspor formaları son yolculuğunda usta topçuya eşlik etti.

Sanki kalkacak da o formaları giyip , tekrar yeşil sahalarda meşin topun peşinde koşacak gibi..!

Güle güle koca yürekli adam.

Mekanın cennet olsun , yattığın toprak acıtmasın.

*****

Televizyonlarda sınıfta kedi besleyen öğrencileri, İstanbul metrosunda gezinen köpekleri , sokak hayvanlarını sahiplenen esnafları, görünce duygulanmamak elde değil.

Çünkü ben de bu patilerden bir çoğuna bakıyorum.

İnanın adeta ailenin bir ferdi gibi, sizinle birlikte geçen bir ömür , insan gibi yakınlık yaratıyor.

Aydın Valiliği bahçesinden geçerken gördüğüm küçük klubeler içinde patiler ve sevimli köpekler hep dikkatimi çekiyordu.

Geçtiğimiz 10 Ocak gazeteciler gününde ,Valilik önündeki törende meydanda, biraz ışıldayan güneşin altında güneşlenen sokak hayvanları , Valilik binasının idari amiri Yaşar kardeşimin yanından ayrılmıyorlardı.

Meğer valiliğin bahçesinde bakılan patilermiş bu şirin sokak hayvanları.

İnsandan daha dost olan , bu sevimli dostlara sahiplenen gönlü güzel naif insan Yaşar kardeşim ne güzel bir iş yapıyorsun.

Bu dilsiz kalpleri sahiplenen Aydın Valisi Hüseyin AKSOY başta olmak üzere, “Olumlu Yaşar” kardeşimi de kutluyorum.

Valilikte bu davranışlarıyla , devletin hem insan ,hem de diğer canlılara ve sokak dostlarımıza sahiplenmeleri örnek alınacak bir davranış.

Teşekkürler Sayın Vali Hüseyin AKSOY ve OLUMLU YAŞAR kardeşim.

SÖZÜN ÖZÜ :

İNSAN OLMANIN TEK YOLU, YARATILMIŞ HERŞEYE SEVGİ VE MERHAMET DUYABİLMEKTİR.

Mehmet ÖZÇAKIR

mehmetozcakir@hotmail.com

P.K:110 EFELER- AYDIN

GSM : 0.542.7608691