Türkiye, tarımsal üretim açısından geniş bir potansiyele sahiptir. Ülke, farklı iklim bölgelerine sahip olması nedeniyle tahıl, meyve, sebze, zeytin, pamuk ve fındık gibi çeşitli ürünlerin yetiştirilmesine olanak tanır. Ancak mevcut sistemdeki bazı sorunlar tarımın sürdürülebilirliğini tehdit etmektedir:
•Küçük ve parçalı arazi yapısı: Türkiye’de tarım arazilerinin %70’i küçük ve dağınık parsellerden oluşmaktadır. Bu durum, modern tarım tekniklerinin uygulanmasını zorlaştırmaktadır.
•Verimlilik sorunları: Tarımda teknoloji kullanımı yetersizdir. Sulama, gübreleme ve mekanizasyon gibi alanlarda modernleşme ihtiyacı vardır.
•Girdi maliyetleri: Mazot, gübre ve tohum fiyatlarındaki artış, çiftçilerin kârlılığını düşürmektedir.
• Mevcut tarım mevzuatının;
A)Modernleşme
B)Ülke içi Pazarlama
C)Tarımsal ürün ve gıda ihracatı
D)Gıdada tarla-Market/Pazar fiyat aralığı
E)Üretici girdi maliyetleri ve üretici fiyat sefaleti
F)Tüketicinin sağlıklı ve bütçesine uygun gıdaya erişememe sorunu
G)Gıda enflasyonunun önlenemez yükselişi
H)Tarım nüfusunun azalması
I)Tarımda çalışan nüfusun hızla yaşlanması
J)Tarımdan ayrılan nüfusun iç göçünün sosyal sorun haline gelmesi
Üreticinin akıllı tarıma ve modern mekanizasyona erişememesi
K)Kuraklıkla ilgili plansızlık
L)Bitkisel üretimde “Kuraklığa dayanıklı tür ve çeşit” üretiminin ihmali
M)Sulama planlamalarının gecikmesi
N)Tarımsal yönetimde merkeziyetçi yönetimin baskınlığı.
O)Üretici birlikleri ve kooperatifler mevzuatının yeniden ele alınması, kooperatiflerin ülke ekonomisindeki rollerinin artırılarak geliştirilmesi önündeki engellerin kaldırılması.
• Tarımsal ticarette mevcut başıbozukluk bulunmakta, aracı sektörünün üretici-tüketici hattında fazlalığı ve genel gıda enflasyonuna doğrudan etkileri sorunu.
• Genel tarımsal planlama yanlış, hataları ve gecikmeleri tarım bürokrasisi ve Türk üreticisinin en önemli handikaplarındandır.
•İklim değişikliği: Kuraklık, aşırı sıcaklık ve ani hava değişimleri gibi olaylar tarımsal üretimi olumsuz etkileyen en önemli sorunlardandır.
Yukarıdaki sorunlar bir paket hainde ve “Türk Tarımında Akılcı ve Bilimsel” bir reform bütünlüğü ile ele alınmalıdır.
Bu çözüm paketi Ankara bürokrasisinin tekelinden alınarak ,yerel bölge özellikler dikkate alınarak ,sivil ve mesleki örgüt katkıları dağlanarak,tarımsal kararlarda yetkili kurullarda kamu sayısının azaltılıp sivil tolum katkı ve görüşlerinin etkili kılınması gereklidir.