Aydın’da zeytin üreticileri, hasat döneminde artan maliyetlerle karşı karşıya. İşçilik ücretleri, sıkım bedelleri ve diğer üretim giderleri, zeytincilikte kârlılık hesabını zorlaştırıyor.
Üreticilerden edinilen bilgilere göre, zeytin silkme işinde çalışanların günlük ücretleri 3 bin 500 ile 4 bin 500 TL arasında değişiyor. Zeytinleri ağaç altından toplayan işçilerin günlük yevmiyeleri ise 1.500 ile 2.000 TL arasında bulunuyor. Hasatta görev alan çadırcıların ücretleri de toplam maliyet içerisinde yer alıyor.
Öte yandan zeytinyağı fabrikalarında bir ton zeytinin sıkım bedelinin yaklaşık 4 bin TL olduğu ifade ediliyor.
BİR TON ZEYTİNDEN 200-220 LİTRE YAĞ ELDE EDİLİYOR
Üreticilerin verdiği bilgilere göre bir ton zeytinden ortalama 200-220 litre zeytinyağı elde ediliyor. Örnek olarak litre fiyatının 350 TL olduğu varsayıldığında, bir ton zeytinden elde edilen yağın satış değeri 70 bin ile 77 bin TL arasında hesaplanıyor.
Ancak bu tutar, üreticinin net kazancını göstermiyor. Silkme, toplama ve sıkım giderleri birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu üç kalemde toplam maliyet 9 bin 250 ile 10 bin 500 TL'ye ulaşıyor. Bu hesaba çadırcı ücreti, nakliye, gübre, ilaç, budama, sulama ve bahçe bakım giderleri dahil değil.
ZEYTİNİ SATMAK MI, YAĞ OLARAK DEĞERLENDİRMEK Mİ?
Üreticinin karşılaştığı bir diğer önemli konu ise zeytini doğrudan satmak ile zeytinyağına dönüştürmek arasındaki ekonomik fark.
Bir ton zeytinin kilogramı 25 TL'den satılması halinde toplam satış geliri 25 bin TL oluyor. Aynı miktardaki zeytinden 200-220 litre yağ elde edilmesi ve litrenin 350 TL'den satılması durumunda ise 70 bin ile 77 bin TL arasında brüt gelir ortaya çıkıyor.
Bununla birlikte zeytinyağı üretiminde ortaya çıkan diğer giderler ve satış maliyetleri de dikkate alındığında, iki yöntemin net kazanç açısından ayrıca değerlendirilmesi gerekiyor.
Aydın'da zeytinciliğin önemli gelir kaynaklarından biri olduğu düşünüldüğünde, yükselen hasat ve üretim giderlerinin üreticinin kazancına etkisi de dikkat çekiyor. Özellikle işçiliği dışarıdan karşılayan üreticiler açısından maliyetlerin ulaştığı seviye, zeytincilikte ekonomik sürdürülebilirlik konusunu yeniden gündeme taşıyor.




