Bir şirkette usta unvanıyla çalışan işçinin, maaşına ek olarak vadedilen gayrimenkul devrinin gerçekleşmemesi üzerine başlattığı hukuki süreç Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin kararıyla noktalandı. İşveren ile imzalanan belirsiz süreli sözleşmede yer alan 250 bin lira tutarındaki hizmet bedeli ve mülk devri maddesi, sayfaların tamamında kaşe bulunmadığı gerekçesiyle alt dereceli mahkemelerce geçersiz sayılmıştı.
SÖZLEŞMENİN GEÇERSİZLİĞİ İDDİASI
Davalı şirket yönetimi yargılama aşamasında, sayfalarca süren metnin bütününde yetkili imza ve kaşesinin eksik olduğunu savundu. Şirket bu eksikliğe dayanarak gayrimenkul devri anlaşmasını tanımadı.
İlk Derece Mahkemesi işverenin savunmasını haklı bularak işlemi durdurdu. İşçinin karara yaptığı itirazı inceleyen Bölge Adliye Mahkemesi yerel mahkemenin hükmünü uygun bularak onadı.
YARGITAY BELGE BÜTÜNLÜĞÜNÜ ESAS ALDI
Mağdur işçi istinaf aşamasından sonra dosyayı Yargıtaya taşıdı.
Dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Hukuk Dairesi yerel mahkeme ve istinafın verdiği kararları bozdu. Yüksek mahkeme, birbirini takip eden sayfalardan oluşan sözleşmelerde belge bütünlüğünü esas aldı. Kararda, sadece son sayfadaki kaşenin tüm metni bağlayıcı kıldığı vurgulandı.
Emsal kararın gerekçesinde şu ifadelere yer verildi:
"Dosya içeriğine göre belirsiz süreli iş sözleşmesi ile birlikte davacıya ücret dışında 250 bin TL tutarında hizmet bedeli ödenmesi kararlaştırılmış; bu bedelin karşılığında iş sözleşmesinde belirtilen adreste yer alan bağımsız bölümün işçiye devri konusunda anlaşma yapılmıştır. Sözü edilen iş sözleşmesinin bütün sayfaları davalı işverence imzalı olup, son sayfada ayrıca davalı şirketin kaşesi de yer almaktadır. İş sözleşmesinin tüm sayfalarının imzalı olması karşısında; mahkemelerce, son sayfa dışındaki sayfalarda davalı işverenin kaşesi olmadığı gerekçesiyle sözleşme hükmüne değer verilmemesi doğru olmamıştır."
Yüksek mahkemenin kurduğu bu gerekçeyle Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ortadan kalktı. İş Mahkemesinin kararı oy birliğiyle bozuldu.