Güzelhisar, Kurtuluş, Ramazan Paşa vb. mahalleler, Aydın’ın eski ve merkezi mahalleridir. Bu mahalleler kendi zamanlarına göre planlanmış. Bu, tek veya çift katlı bahçeli müstakil evler şeklinde bir tasarıdır. Sokaklar mahalle nüfusa göre dar tutulmuş. O zamanlar taşıt trafiği de yok. İnsanlar, bu mahallelerin sokaklarında rahat rahat dolaşmaktaydı. Evlerin bahçe yeşillikleri sokaklara taşmaktaydı. Bir uçtan bakıldığında diğer uca kadar sokaklar yeşilden bir atlasa andırırdı. Mart ve Nisan aylarında mahalleleri portakal, turunç, limon çiçeklerinin kokuları doldurmaktaydı. Bazıları, o günün insanını geleceği görmemekle itham edebilir. Geleceği görmemek bir suçsa geçmişe sahip çıkmamak da bir ayıptır. Bu mahallelerin dokusu ya aynen korunacaktı veya çok katlı bina yapılacaksa sokak ve caddeler ona göre yeniden planlanacaktı. Eski sokak planları üzerinde çok katlı yapılaşmaya izin ver, işte bu olmaz. Sokak ve caddeler daracık, yürüyecek kaldırım yok. İnsanlar, mecbur sokağın veya caddenin ortasına inmekteler. O caddenin bir tarafına arabalar park edilmişse, yayalar gelen taşıt ile park eden taşıt arasında sıkışmaktadır. Hata, en hızlı biçimde devam etmektir. Orada burada kalmış ufacık bir arsaya dahi hemen bir apartman dikilmektedir. Eski evler yıkılmaktadır. Bu mahallenin çocukları oyun oynama, sokağa çıkma hakkından mahrumdur. Park ve kaldırım yoktur. Bisiklet binmek bile hayaldir buralarda… Her şeyden vazgeçtik, insanlar burada güneş hakkından bile yoksundur. Evler, güneşsiz, birbirinin gölgesinde daha doğrusu karanlığındadır. Gökyüzünün maviliğini uzatan mahalleler buraları… Üstelik bu mahaller, kent meydanına açılmaktadır. Sokak bile denmeyecek yerlere cadde denmiştir. Aydın kent meydanından Torlak’a doğru inen Yedi Eylül Caddesi’nin neresi caddedir? Sokaklarda çöp konteynırı konacak yer bile yoktur. Müteahhitler, bu mahallerde yeni yapacakları binaları müthiş bir biçimde dış giydirme yapmaktalar. Onlar, bu cephe giydirmesi için hiç zahmete girmesin. Çünkü karşıya geçip bu binanın giydirmesini görmek neredeyse mümkün değil. Kent merkezlerinde eski mahalle ve sokakların dokusu korunmalıdır. Bu, insanca yaşamanın gereğidir. Aydın merkez neden turizm açısından çekim merkezi değildir. Kent merkezine açılan veya sarmalayan mahalleler yukarıda anlatıldığı şekildeyse Aydın nasıl turistik bir değer içersin. Güzelhisar güzel değilken, Kurtuluş mahallesi beton yığınında kurtulamamışken Aydın’a nasıl bir tek turist gelsin? Torlak meydanından ta kent meydanına kadar Yedi Eylül caddesinde kaç tane ağaç vardır? Ya Kurtuluş mahallesinde, Garajdan kent meydanına kadar uzanan caddede? Büyük şehre yakışır şekilde Güzelhisar, güzel olsun… Bütün mahalle ve sokaklar da elbette…