Komşumuz Muğlaspor’un maçına gittim.
Yıllar önce Süper Ligdeyken Akhisarspor’un passo kartını almıştım. O dönemden beri üst seviye maç izlememişim onu fark ettim. Akhisarspor’un 1 Süper Lig maçını, 1 Türkiye Kupası finalini ve Süper Kupa finalini izlemiştim.
Abartmayayım ama epeyce fazla 2.Lig ve 3.Lig maçları izledim ben. Şimdi uzun yıllar sonra ilk kez passo kart sistemiyle üst düzey bir maç izledim. Neyse passo kartımı Muğlaspor taraftar kartı olarak aktif hale getirdim ve güncelledim. Eşime de yeni passo kart çıkarttık Muğlaspor adına. Ben alışkındım ama birlikte ilk kez güzel bir deneyim yaşadık.
İki gün önce akşam 500’er TL’den maraton tribününden aldım biletleri. Maç günü 5’den sonra Aydın’dan yola çıktık. 1 buçuk saat sonra Muğla Atatürk Stadyumu yakınlarındaydık. Maçın başlamasına ortalama 1 buçuk saat vardı. Stadın hemen yanı başındaki belediyeye ait olan otoparka aracımızı park ettik. Sonra stat bölgesinde bir kafede birer kahve içtik.
Her yer yeşil beyazdı. Bir tarafta bir grup toplanmış tezahüratlar yapıyor, bir tarafta havai fişekler patlıyor, bir tarafta meşaleler yanıyor. Yaşlısı genci, çoluk çocuk herkes giymiş formaları caddelerde bir oraya bir buraya geziniyor. Dolmuşlarda yeşil beyaz formalı insanlar, kafelerde yeşil beyaz formalı insanlar. Her yerde Muğlaspor var. Harika bir atmosferdi. Özlemişim böyle ortamları.
Maça yarım saat kala stada girdik. Yüksek sesli güzel müzikler çalıyor, bir yandan bizim olduğumuz tribünde taraftar grubu 48 Gençlik maça hazırlık yapıyor, yavaştan ısınıyor. Onları da karşı tribünden bir başka grup Suskunlar karşılıyor.
İnsanlar yavaş yavaş ellerinde kahveleriyle stada giriyor. Eşli, çoluk çocuklu, dedeli torunlu, babalı oğullu herkes yeşil beyaz formasıyla stadı dolduruyor.
Takımlar sahaya çıktı. İstiklal Marşımız gür bir sesle okundu ve tezahüratlar da başladı. Karşılaşmanın başlamasıyla bütün stat bir olup tezahürat yaptı. Harika bir atmosfer. Hava soğuktu ama tezahüratlarla hep beraber ısındık. İlk yarı 0-0 bitti. Güçlü Bursaspor’a karşı takımın mücadelesi takdire şayandı. Tribünler de aynı şekilde.
Ama ikinci yarıda kalite farkı ortaya çıktı maalesef.
Bursaspor’un golcüsü Kelechi Iheanacho 2 golle skoru 2-0 yaptı. Hüseyin Maldar da skoru belirledi: 0-3.
***** *****
Karşılaşmada daha çok dikkatimi çekenleri de aktarmak istiyorum. Muğlaspor tribünlerinde iki ayrı taraftar grubu var. 48 Gençlik maraton tribününün ortasında yer alıyor. Suskunlar da yeşil beyaz tribün diye adlandırılan yani protokol, basın ve locaların olduğu tribünün sağ tarafında bulunuyor.
İlk yarıda tribünde tezahüratlar genel anlamda iyiydi. Zaman zaman benim gereksiz gördüğüm Bursa tribününe, Bursa adına kötü tezahüratlar yapıldı. İkinci yarıda bunun dozu daha da arttı. Bence Muğlaspor taraftarı sadece takımına destek veren tezahüratlarda bulunmalı. Sadece takımına odaklanıp destek vermeli. Rakip tribüne kötü tezahürat yapmak bencilce bir davranış. Bunun kendi takımına bir faydası yok. Tribüncülerin kendi egosunu tatmin etmesinden öteye geçmeyen ve ayrıca düşman kazanmaktan başka bir işe yaramayan gereksiz bir iş. (Çoğu kulübün tribününde böyle bu maalesef.)
İkinci yarıda tam olarak maça odaklanamayan tribünün etkisi takıma da yansıdı ki Bursaspor üst üste golleri buldu, bir anda skor 2-0 oldu. Son dakikalara girilirken de 3 gelince tribünde 80.dakikadan itibaren seyirciler stattan ayrılmaya başladı. Bunu takımdaki oyuncular da, yönetim de görüyor haliyle. Kötü bir durum. Yense de yenilse de maçı 90 dakika takip etmek gerek ve takıma destek vermek gerek.
Maç sonunda hemen otoparka doğru gittik, aracımızı aldık. Yoğunluk olsa da otoparktan 10-15 dakikada çıktık ve memleketimiz Aydın’a geri döndük.
Yolda maçı eşimle değerlendirdiğimde o kendi şehrinin takımı olmadığı için çok da benimseyemediğini ancak ambiyansın çok çok güzel olduğunu, çok beğendiğini söyledi. ‘Keşke Aydın da böyle olsa, her maça böyle gitsek’ dedi.
Benim değerlendirmemi ise zaten az çok herkes tahmin ediyordur.
***** *****
Ama kısaca şunu söyleyeceğim:
Biz Aydın olarak bir Muğla değiliz.
Aydınspor olarak da bir Muğlaspor değiliz.
Aydınspor taraftarı olarak da bir Muğlaspor taraftarı hiç değiliz.
Peki sizce olur muyuz?
Olursa ne zaman?
