Bazı tarım ürünleri vardır ki onunla rekabet gayet zordur. Günümüz pazarlama sistemi pazarlama ve tüketim sistemi içerisinde “olmazsa olmaz” lardan markalaşma ve uluslararası coğrafi işaret bazı gıda ve tarım ürünlerine dokunulmazlık sağladığı gibi ihracat ve iç Pazar değerlerini inanılmayacak rakamlara yükseltmektedir. Bazı ürünler ise yetiştirilme coğrafyalarının özellikleri açısından ayrıcalıklı bir ticari üstünlüğe sahiptirler.
Bunlara İspanya’da zeytin/zeytinyağı, Fransa’da şaraplık bazı üzüm çeşitleri, gene İtalya’da soğuk sıkım zeytinyağları bölge özellikleri, tanıtım zenginliği, uluslararası coğrafi işaret gibi özelliklere sahip olmalarından dolayı yüksek fiyatlara kabul görüp tüketilmektedirler.
Bizim de sadece yetiştirme alanının özelliğinden dolayı “sarı lop “ incir hak ettiği değeri tam olarak bulamamasına rağmen uluslararası ticarette en üst sınıf bir ürün olmaya en yakın ve layık olan ürünümüzdür.
Sarı lop incir, her alanda yetişmez. Rüzgar, ısı, yükselti, denizle ilinti ve toprak yapısı açısından seçicidir. Kendi doğal coğrafi alanını kendisi tespit etmiş bir üründür.
Aydın’da Buharkent’ten başlayarak, çoğunlukla Büyük Menderes’in sağ sahilinde bitek ve az nemli topraklarda, İzmir’in Ödemiş, Beydağ, Tire, Selçuk ‘ta, Balıkesir Havran ve Gaziantep ‘te de dar bir bölgede yetişebilmektedir.
Türkiye incir tüketiminin%25’i taze olarak iç pazarda, %75’i kuru incir olarak dış ve iç pazarda tüketilmektedir. Ancak incir ekonomisini vücuda getiren ana unsur ihracat değeridir.
İç piyasalarda kişi başına düşen taze incir tüketimi ise 300-500 gramdır. Türkiye'nin yıllık sofralık kuru incir tüketim miktarı ise ortalama 5-6 bin ton civarındadır.
Yüksek kalorili, kalsiyum, potasyum ve A vitamini yönünden oldukça zengin olan ve çocuklarımızın beslenme ve sindirim sistemi sağlığı için mutlaka gerekli olan kuru incirin tüketimi ülkemizde henüz arzu edilen seviyeye henüz ulaşamamıştır.
Besin değeri ve sağlık açısından son derece önemli olan bu ürünümüzün çeşitli tanıtım faaliyetleri ile iç tüketiminin artırılması gerekmektedir. Bu miktarım artırılması gerek halkımızın yeterli ve dengeli beslenmesi, gerekse piyasalarda dengenin sağlanması bakımından gerekli görülmektedir.
İç tüketimin azlığının ana nedenlerinin başında tanıtım sorunu gelmektedir.
Dış piyasalarda ise sarı lop kuru incir hak ettiği değeri bulamamaktadır.
İlk neden ihraç edilen incirler büyük bir titizlikle kontrolden geçirilmektedir. Bazı yıllar incirde aflatoksin okratoksin gibi mantari hastalık kalıntıları bazı partilerin geri dönüşüne yol açmaktadır.
Diğer bir neden ise ihracatçı, işletmeci ve tüccar arasındaki rekabet ki bu da incir fiyatının aşağı çekilmesi ile sonuçlanmaktadır.
TARİŞ İncir Birliği son yıllarda oldukça başarılı çalışmaları ile dikkat çekmektedir. Ancak piyasa yapıcı olarak rol oynamasına rağmen ,ortağından ve ortak dışı üreticiden satın alıp dış pazarlara sevk ettiği kuru incir miktarının istenen miktarlarda olmaması piyasa dengeleme rolünü yeterince yerine getirmesini engellemektedir.
Açılmakta olan kuru incir piyasalarının üretici ve ihracatçımıza uğurlu olması dileği ile…