Ülkemizde çiftçinin tarımdan ayrılması bir sosyal olgu haline gelmiş,bu olgu sonuçta köyden ve kırsaldan şehire göç olarak devamlılık arz eden bir sosyal sorun olarak devam etmektedir.Artık çiftçi ailelerinin genç çocukları tarımsal üretim yapıp ailelerinin izinden gitmeyi değil diğer sektörlerde 28 bin TL’ye yarı aç çalışmayı tercih ediyorlar.
Sorunu çözme açısından devlete düşen görev ise ekonomik açıdan üreticileri tarımda kalmaya teşvik eden olumlu unsurları korumak, çoğaltmak ve geliştirmektir.
Tarımsal faaliyeti sürdürülebilirliği açısıdan iyi ve sürekli bir gelir ekonomik açıdan olumlu unsurların başında gelmektedir.
İyi gelir elde etmek çocukların ve gelecek kuşakların refahı anlamındadır.
Devletin orta vadeli fiyat(girdi ve satış fiyatlar)ı,desteklemeler,ürün ve arazi planlamaları tarımda kalmayı destekleyen olumlu unsurlar olacaktır.
Gelişmiş ve gelişmekte olan batı ve Uzakdoğu da bazı ülkeler çiftçisine nasıl yaklaşıyor ki Çiftçinin tarımda kalmasını sağlamaktalar ?
• İyi bir gelir;
• Sürekli bir gelir sağlamak;
• Tarım ürününe talep artışı;
• Hayat standardını yükseltmek;
• Ailenin beslenme ve temel ihtiyaçlarını karşılamak;
• Tarımdan kazanılan arayı değerlendirmek;
• Aile işgücünü değerlendirmek;
•Tarımsal ürün ve gıda ihracat yapmak;
• İyi fiyata ürünleri satmak;
• Tarım ürünü ve gıda arzı devamlılığı;
• İşletmenini mevcut kapasitesinin yeterli olması;
• İşçilik ve işçi hizmetlerinden (bakım, idare, takip vb) memnum olmak;
• İlaç, tohum ve gübreleri istenen zaman, fiyat ve miktarda bulmak;
• Tarım alet ve makine ve ekipmanları kolay temin etmek;
• Ürünün pazarlanmasının kolay olması;
· Ürün fiyatlarını kendisinin veya kooperatifinin belirlemesi;
• Kolay ve hızlı nakliye alt yapısı;
• Tarım ürünü ve gıdaya talebin sürekli olması;
• Depolama kolaylığı;
• Yetiştiriciliğinin kolay olması vs.
